Σύνδεση με twitter

Καλημέρα, συννεφιασμένη Κυριακή εδώ, Κυριακή μεσημεράκι και ανάρτηση μετά απο μέρες, έτσι πάει..

Η ανάρτηση σήμερα θα χορεύει σε ρυθμούς τιτιβισμάτων εδώ είμαστε:

• Πέμπτη φορά στη σειρά που πλένω αμάξι και βρέχει (<=πάντα όταν πλένω το αμάξι μου βρέχει)

Τίποτα

   Τ-Ι-Π-Ο-Τ-Α

Ζωγραφιά όταν κοιτώ μέσα την ψυχή,
μουντζούρες και κάρβουνα τα ρούχα μου
υπερβολικό πινέλο σημαδεύει τη ζωή
στα χέρια σαν ραβδί κάποιου μάγου.

Επικαιρότητα!

Μα είναι να μην σχολιάσεις και λίγο τα σημεία των καιρών, και δεν εννοούμε τα μέτρα κύριες και κύριοι, εννοούμε, τα σημεία.

Αφορμή που πιάστηκα με το θέμα, η ανάρτηση του kogi: Όσο ζω, παθαίνω.. (τον παρακαλώ έντονα να ενεργοποιήσει τους συνδέσμους προς τις αναρτήσεις του, ώστε να μας κάνει την ζωή ευκολότερη)

Πολύ εύστοχα επισημαίνει:

Αλλά και να γινόταν δημοψήφισμα, μήπως θα καταφέρναμε τίποτα; Ο καθένας θα ψήφιζε αύξηση μισθών, παχυλές συντάξεις, 3 μπύρες δώρο κι "ένα γκριν παρακαλώ". Και κάπως έτσι θα γινόμασταν Αϊτή, περιμένοντας να έρθει ο σεισμός για να μας βοηθήσει κανείς.

Χύμα κι ακατηγοριοποίητα #10

Πειραματικός αυτοσχεδιασμός I

   λέξεις σκέψεις ναυάγια
   σκόνη καλοκαίρια "με 'γειά"
   σκοτάδι ποτά φωτιά
   όνειρα φως κεριά

   αγκαλιά ηρεμία ζέστη
   χέρι μαχαίρι "πες τη"

Χύμα κι ακατηγοριοποίητα #9

Οργή

Να πάρεις στα χέρια σου ένα συρτάρι γεμάτο
να το πετάξεις από το παράθυρο φορτωμένο με
όλες τις εικόνες, τις αναμνήσεις, τα ηλιοβασιλέματα,
τα γέλια, τις θάλασσες και τα γυμνά γυάλινα ταξίδια
στο δρόμο.

Χύμα κι ακατηγοριοποίητα #8

Το πρόσωπο γεμάτο στάχτες
σαράντα χρόνια φτύνεις οινόπνευμα στα πατώματα
ίσως ο Θεός που εμπόδια σε βάζει
μπορεί και η Τύχη που τους άθλιους/φτωχούς παιδεύει.
Μια ζωή δίχως χορτασμό γεμάτη νόστο και καημό.
Τα παιδικά τα ξέγνοιαστα χρόνια
τα παιχνίδια και το κυνηγητό στη δύση του ηλίου.
Νωρίς παντρεύτηκες τον ενθουσιασμό σου
βασανιστικό δάνειο ευτυχίας αποπληρώνεις.

Καλό μεσημέρι!

Χύμα κι ακατηγοριοποίητα #7

   Καλημέρα, μπρος ολοταχώς για εξεταστική και τελευταίες εργασίες, δεν είναι σχεδόν εξιταρικό; (από το εξιτάρει :Ρ )
   Ο φραπές σχεδόν γεμάτος και καλά (με) κρατεί, απο χθές πάλευα, πάλευα με έναν παλιό Θεό...

   Παλιός Θεός

Ιστορίες για πρωινό Μέρος Δεύτερο

Γεια χαρά αρχιμηνιά και πρωτομαγία xD

Ιστορίες για πρωινό Μέρος Πρώτο συνεχίζονται απο κάτω:

   Το πρωί είχε κηδευτεί ένας φίλος του από
τα παιδικά τα χρόνια.
   Στην τελευταία του επιστολή έλεγε και
ξαναέλεγε, "δε θέλω κανένας να λυπηθεί", "δε
θέλω κανένας να κλάψει", ..., "θέλω να μείνουν
δίπλα στο άψυχο σώμα μου άνθρωποι που
μπορούν να χαμογελάσουν από μια ανάμνηση
που είχαμε μαζί"...