Ανοίγοντας το σημειωματάριο

Τρεκλίζει το στυλό ανάμεσα σε σπαστικά τακτοποιημένες γραμμές

μορφασμοί για να συγκρατηθούν οι σκέψεις

μουσικές ταξιδεύουν χιλιάδες μέρη μακριά

τα δόντια στέλνουν αισθήσεις σαν ακροδάκτυλα

μεθυσμένο δωμάτιο σε αποχρώσεις γκρι και πεσμένο

μάταιη ματιά στο φως προδομένο φως συναντιόμαστε ξανά

λύτρωση η κλίνη και προσωπικός πόλεμος το ποτό

σαβουριασμένη αντίληψη κοψοχολιασμένη ζάλη

Βαρεμένη νεκρή ελπίδα και πρόσωπο πρησμένο

ζορισμένη καντάδα μυριάδων νάνων τρομαγμένων της κραυγής σου

ανυπότακτος στρατιώτης σε παρέλαση καθόδου

συμπαράσταση φρενοκομείου στα με κόπο κλειστά μάτια

Άπειρα είδωλα περνούν σαν τα ταξίδια σε ριπές δυστυχίας

καμαρωτό παγόνι στέκουν οι πιο άδολοι φόβοι σου

κουρασμένα χέρια σε προέκταση σμίγουν με καταστροφές

τελειωμένη υπόθεση ολοκληρωτισμική αηδία

Γλυκά νανουρίσματα σειρήνες πόθοι και ψευδαισθήσεις

ξέφρενος χορός εξουθενωτικός κατευνασμός

ψυχή νικημένη ανήσυχη και πάντα μάχιμη

ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΑΝΤΑ ΕΤΟΙΜΗ ΣΕ ΜΙΣΩ

Ζαλισμένη μου μοναξιά

Ζαλισμένη μοναξιά μου
ασήκωτο ποτήρι δυο στάλες ωκεανό ουίσκι γεμάτο
Μελαγχολικές μελωδίες από ηχεία με παράσιτα
ηλεκτρικά κουρασμένα φορτία τα χιόνια
ταρακουνούν την σκόνη στην παλιά βιβλιοθήκη
Α! όλα εκείνα που θα διάβαζα μόλις
είχα ένα απόγευμα έτσι λίγο πιο ελεύθερο
Στην υγεία του! πάλι έριξα κάτω το ποτήρι
Παράξενα ελαφρύ το μπουκάλι
φαντάζω αστέρας διαφήμισης στο σακατεμένο μου μυαλό
Αστέρας και φιγούρα μυθική και ηρωική
Α! όλα αυτά που θα μπορούσα να γίνω
σύμφωνα με τη μαμά κι ακόμα πιο πολλά
σύμγωνα με τα τρελά τα όνειρά μου
Α! Ξαφνικά ξημέρωσε μια αηδία με καλημέρισε
βουνό τα θρύψαλα και τα ποτήρια τελείωσαν
ποιος θα συμμαζέψει την ακαταστασία που επικρατεί
στο μυαλό στη μουσική
Πως θα βγω έξω στην κοροϊδία
Ποιον άλλον εκεί έξω δεν ενοχλούν τα παράσιτα στα ηχεία
ποιος άλλος κόβεται με γυαλιά από καθαρό μεθύσι
ποιος ζαλισμένος τριγυρνά κρύα πρωινά για ποτά;

Αράχνες

Αυτή η μαλακία εδώ η πορτοκαλί έχει αρχίσει να πιάνει αράχνες, και η καθαριότητα, σαν γνήσιος απόγονος του Homo Sapiens, στον εγκέφαλό μου είναι ένας παράγοντας ελάσσονος σημασίας/προτεραιότητας.

Και σαν να μην έφτανε αυτό ξερνοβολά δυο μέρες τώρα μύξες η μύτη μου, 2 ώρες τσούζει από το άδειασμα του

Σεπτέμβρης ΝΤΟΥ

"Αυτό που": Κάθε -κινηματικό- Σεπτέμβρη ανακαλύπτουν ξανά όλα τα φοιτητούδια (που πατάνε ή όχι στη σχολή, ανεξαρτήτου συχνότητας) τον τροχό του υστερόβουλου καρκινικού συνδικαλισμού και εργατοπατερισμού a.k.a. παρατάξεις στο παράδειγμα, κι αυτό πάλι κατα τύχη και για λάθος λόγο, δεν τους βολεύει που γύρισαν νωρίτερα απο διακοπές για διάβασμα.

Extra Tip: Δημοκρατία το εξ'ορισμού αναξιοκρατικό πολίτευμα που δίνει ισχύ σε αγνώστου ψυχισμού άτομα με κάποιες υποτυπώδεις ηγετικές ή έστω κοινωνικές ικανότητες, βάση του ανομοιόμορφου μορφωτικού, νοητικού ή (έστω πολιτικά) διορατικού κοινού.

Δεν θα μαλώσω με κανέναν, είναι ανάρτηση μετά απο καιρό *μήνες ζώον* που αποσκοπεί στην αναθέρμανση του κοινού (και τους τέσσερις) αφενός και εμού αφέ του άλλου.

Cheers!

Οι πιο δύσκολες λέξεις (Ξυδάτη ανάρτηση)

Οι πιο δύσκολες λέξεις πάντα είναι συγκεκριμένες, συγγνώμη, έκανα λάθος, έφταιξα και θέλω να σου σπάσω τα μούτρα.

Όταν θα πεις: "Δεν μου αξίζουν καλύτερα"
Όταν ερωτευτείς την ψυχή και όχι την εικόνα που έχεις στο μυαλό σου.
Φεγγαρόλουστη μαρμάρινη γιορτή επτασφράγιστη κάθε επιθυμίας.
Δεν κοντοστάθηκες ποτέ στου ξυραφιού την κόψη, όπου νιώθεις ταπεινός συνεχίζεις.

Πόσο γλιστράν οι λάσπες, πόσο προσβάλλουν τον εγωισμό οι παγίδες;
Κρύα δάχτυλα σε πλήρη τασάκια
Ζάλη της μπόρας μια συνέχεια
Λόγια βαριά και κρύα σαν θάνατο
Χαμόγελα σε ανθισμένες αμυγδαλιές

Όταν πιστεύεις...

                         Όταν πιστεύεις....

Όταν πιστεύεις εξαρτάσαι κι ακολουθείς
Όταν ακολουθείς βαδίζεις μονοπάτι
Όταν πιστεύεις δεν ακούς τίποτα παρα μόνο την
ίδια σου την πίστη που ωκεανός βρέχει
ξερές έθραυστες αμφιβολίες και μίγμα
τσιμέντου ακλόνητες προκαταλήψεις αφήνει στο διάβα
Μονοπάτι πίστης σε τι σίγουρο ακολουθείς σήμερα;
Ασφάλεια η πίστη, αδυναμία η πίστη
Η πίστη φυλακή, η πίστη κατάντια
Μονοπάτι με δεσμά, φτηνά βραχιόλια στενού ορίζοντα
Σκουριασμένο περισκόπιο κινήσεις ανθρώπου δέσμιου
Κάθε δευτερόλεπτο που τα μάτια σου είναι
ανοιχτά είναι επιλογή
Ελεύθερη επιλογή να ξύσει τις παρωπίδες πίσω
Ελεύθερη επιλογή να πιστέψεις μόνο στον εαυτό
σου και να αντικρύσεις κατάματα το βάρος της ελευθερίας σου

Ένα βάρος που μόνο το θάρρος μπορει να
ελαφρώσει και η ψυχή η καθαρή να σηκώσει
Ψυχή νηφάλια κι απαλλαγμένη απο φόβο δεν
θα βρεις να σου χαρίσουν
Είναι η προσωπική κατάκτηση κάθε ανθρώπου
να είναι ατρόμητος

Σύνδεση με twitter #2

   Καλημέρα, όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο, μεγάλο πράμα η πίστη, μάλλον είναι με άλλα λόγια το εργαλείο που κρατά μαζεμένα και εμποδίζει να χάνεις τα λογικά σου.

Και το παραπάνω με tweet έμοιαξε, δεν έμοιαξε;

• kill me already! #SEOing Saturday, January 15, 2011 12:40:39 via web
• Who else remembers Bux.to times ? #nostalgia Friday, December 31, 2010 12:47:29 via web
• windows live msnger (2009) won't give me clickable links in conversation window, any workarounds? (also Merry Christmas) Saturday, December 25, 2010 13:43:38 via web
• Google AdWords 10: http://bit.ly/hB94RG via @addthis Wednesday, December 15, 2010 16:50:58 via web

Καλό μήνα! (Cookie inside)

   Δεν πρόλαβε να τελειώσει η πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου, οπότε έχω κάθε δικαίωμα να χρησιμοποιώ την φράση! Όλα βαίνουν καλώς πλην εξεταστικής και οικονομικής κατάστασης ( αυτό κι αν είναι νέο για το Ελλαδιστάν του 2011 ε; ).

Ενθουσιασμός handling ή excitement handling ή διαχείριση ενθουσιασμού /control (Θέε μου τίτλος...)

   Λοιπόν κατά καιρούς οι περισσότεροι θα με έχουν ακούσει να αναφέρω διάφορα projects, διάφορες ιδέες και φιλοδοξίες, οι οποίες θα μπορούσαν να αλλάξουν τόσο την οικονομική μου κατάσταση όσο και το στάτους επιτυχίας μου.

Ρε Ιανουάριε γιατί είσαι τόσο μαλάκας;

   Καλησπέρα, το έχει παρατηρήσει κανένας άλλος, ο Ιανουάριος είναι μαλάκας. Και δεν δεν παραμιλώ ούτε πρόκειται για παραλήρημα, ο Ιανουάριος είναι μαλάκας.

   Είναι ένας άχρηστος πολλά υποσχόμενος μήνας που στρογγυλοκάθεται ακριβώς ανάμεσα στο