Αυτή η μαλακία εδώ η πορτοκαλί έχει αρχίσει να πιάνει αράχνες, και η καθαριότητα, σαν γνήσιος απόγονος του Homo Sapiens, στον εγκέφαλό μου είναι ένας παράγοντας ελάσσονος σημασίας/προτεραιότητας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό ξερνοβολά δυο μέρες τώρα μύξες η μύτη μου, 2 ώρες τσούζει από το άδειασμα του
διάφανου πλέον ζελατινοειδούς υγρού και μία ώρα που νιώθω μια κάποια διάυγεια πλακώνω την εξάρτησή μου από τα είδη καπνιστού.
Πως σας πάει η κρίση; Αίμα; Αίμα δε λες τίποτα. Αίμα είναι εκείνο που λες φίλοι εξ'αίματος, αιματηρές θυσίες, το αίμα νερό δεν γίνεται, μας πήγε αίμα, δώσε αίμα, τρέχει αίμα, άλλα περισότερο άλλα λιγότερο: αιμοφοβικά. Αλλά δεν είναι και σαν την αραχνοφοβία. Οι αράχνες είναι περίεργα πλάσματα, θαρρώ είναι έντομα και δεν έχω καμμία διάθεση να ανοίξω νέο tab για google ή για ορθογραφία, οπότε συνεχίζεις διάβασμα με δική σου ευθύνη κι η δική μου ως συνήθως στο ελάχιστο.
Οι αράχνες είναι έντομα, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό/κόσμο (άραγε ο κόσμος του καθενός είναι ότι κουβαλά το κεφάλι του;) και τα έντομα είναι αψυχολόγητα, δεν τα καταλαβαίνω, δεν τα κάνω παρέα, με προβληματίζουν για τον λόγο ύπαρξής τους, πάντα μου φαινόταν lame δικαιολογία ότι τα τρώνε τα πουλάκια.
Γεια.
Και σαν να μην έφτανε αυτό ξερνοβολά δυο μέρες τώρα μύξες η μύτη μου, 2 ώρες τσούζει από το άδειασμα του
διάφανου πλέον ζελατινοειδούς υγρού και μία ώρα που νιώθω μια κάποια διάυγεια πλακώνω την εξάρτησή μου από τα είδη καπνιστού.
Πως σας πάει η κρίση; Αίμα; Αίμα δε λες τίποτα. Αίμα είναι εκείνο που λες φίλοι εξ'αίματος, αιματηρές θυσίες, το αίμα νερό δεν γίνεται, μας πήγε αίμα, δώσε αίμα, τρέχει αίμα, άλλα περισότερο άλλα λιγότερο: αιμοφοβικά. Αλλά δεν είναι και σαν την αραχνοφοβία. Οι αράχνες είναι περίεργα πλάσματα, θαρρώ είναι έντομα και δεν έχω καμμία διάθεση να ανοίξω νέο tab για google ή για ορθογραφία, οπότε συνεχίζεις διάβασμα με δική σου ευθύνη κι η δική μου ως συνήθως στο ελάχιστο.
Οι αράχνες είναι έντομα, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό/κόσμο (άραγε ο κόσμος του καθενός είναι ότι κουβαλά το κεφάλι του;) και τα έντομα είναι αψυχολόγητα, δεν τα καταλαβαίνω, δεν τα κάνω παρέα, με προβληματίζουν για τον λόγο ύπαρξής τους, πάντα μου φαινόταν lame δικαιολογία ότι τα τρώνε τα πουλάκια.
Γεια.
Οφείλεις να γνωρίσεις και τις αράχνες ως μη-έντομο, όταν βγεις από τον κόσμο σου όμως, μη σου χαλάσω εγώ την ουτοπία...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ κόσμος του καθενός δεν ξέρω αν είναι ότι κουβαλά το κεφάλι του, αλλά ότι κουβαλά το κεφάλι του καθενός είναι ότι είναι ο καθένας (ΤΙ;).
Τσάι και πολλά υγρά να πίνεις, "ίωση είναι θα περάσει". Τώρα αν στον κόσμο σου περνά πιο αργά ή πιο γρήγορα, τρέξε καταπάνω της και πνίξ' την ή περίμενε λιγάκι ακόμα - ανάλογα.
Τα έντομα ούτε τα έντομα δεν τα κάνουν παρέα, κι αν τα κάνει κάποιος κάτι του 'χουν τάξει.
Ο καθένας είναι ό,τι κουβαλά το κεφάλι του ντίαλ σε αυτό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠέρασε, κάτι παίχτηκε με τα φίλτρα μου στο γκούγκλ μέιλ και δεν είδα το σχόλι εγκαίρως, φαντάσου ακόμα κι εγώ δεν μπαίνω συχνά στο μπλογκ τούτο :Ρ