Χύμα κι ακατηγοριοποίητα

Γεια χαρά, σήμερα το μενού μας έχει δύο άτιτλες αποθηκεύσεις (με τον παλιό τον τρόπο σε χαρτί) κάποιων εποχιακά, περιστασιακά ή φοβερά μονίμων, έντονων συναισθημάτων, άλλες φορές χαίρεσαι τόσο πολύ που αισθάνεσαι, που πιέζεις να πάρεις ανάσες να αντέξεις την χαρά, κάποιες άλλες πάλι... Τι; Σίγουρα είχες μια σκατά ημέρα/βδομάδα/περίοδο της ζωής σου και ξέρεις πολύ καλά πως είναι :)

Να τα λοιπόν:


Είναι βδομάδες τώρα που ξάγρυπνος συντηρούμαι
Δυο μετέωρα βήματα σε ένα πλαστικό πρωινό
Κάθε σκέψη κι ελπίδα κουρασμένος στερούμαι
Να βρω κάτι να με φταίει αλήθεια δεν μπορώ
Ανάβω συνέχεια τσιγάρα κι αηδιασμένος τα πετώ




Περνάνε οι μέρες 
και με αφήνουνε όλο και πιο άδειο
σβησμένο πάρτυ γεμάτο αναμνήσεις
είναι αστείο πως κατέντησα έτσι
φτηνές αγάπες και μπουκάλια άδεια
της στιγμής οι δαίμονες με στοιχειώνουν
σε μια αόρατη αγκαλιά μόνο ησυχάζω
στης γιορτής τη ζάλη μόνο ελπίζω
μα μόνο ένα άσχημο πρωινό με περιμένει νομίζω