Χύμα κι ακατηγοριοποίητα #3

 Καλημέρα everybody, σήμερα είναι μια μέρα από αυτές που σηκώνεσαι και λες "ντάξει lol, πάλι υπέροχα ξημέρωσε", και με ένα αρχέγονο ένστικτο καχυποψίας συμπληρώνεις, "πως διάολο γίνεται αυτό; τι δεν έχω πιάσει ακόμα;"

 Σήμερα του καφέ η γεύση, ήταν γεμάτη με το παρακάτω, δόξα τω Θεώ, με το που τελείωσα τον καφέ, κατάφερα να τα σημειώσω βιαστικά και πρόχειρα, έστω ένα μέρος τους.





   Να ήξερες μικρό μου κορίτσι, πόσο τρομερά
μπορεί και με γεμίζει να θέλεις να είσαι κοντά μου.
   Να θέλεις να με έχεις δίπλα σου, να θέλεις
να μαθαίνεις από εμένα σε μια ηλικία
γεμάτη με έγνοιες και ακόμα πιο
γεμάτη με ακόμα άγνωστες έγνοιες.
   Πολλά δεν έχεις ζήσει ακόμα, μα λίγα
λεπτά μ'εσένα, ένας σιγουρα το καταλαβαίνει...
Από τη μεριά σου τα έζησες όλα σωστά και
σίγουρα μετρημένα.
   Και το άλλο μου το χρέος, το βασανιστικό
το πλήρες και το όμορφο, κυβερνήτης στη
βάρκα που εμπιστεύτηκες το ταξίδι σου.